Hoe ik meer ging sprankelen 3: grootsheid

Hoe ik meer ging sprankelen 3: grootsheid

Sprankeling is iets dat je als kind vaak vanzelf hebt maar vaak later weer met moeite terug kunt krijgen. Hoe krijg je dat weer terug?

In deel 1 van deze serie vertelde ik hoe ik zelf van stil en teruggetrokken jongen een eenzaam en zwaar leven leidde en hoe je op niveau van lichaam, ziel en geest daaraan kunt werken. Vorige keer ging het over onze programmering, de belemmerende overtuigingen die daar bij horen.  We zijn eigenlijk geprogrammeerd om onszelf klein te houden, bang voor onze eigen grootsheid. Maar ons diepere gevoel is ook onze grootste kracht.  Dit is deel drie over sprankelen, deze keer over grootsheid.

Je bouwt je eigen muurtje

Er werd ons aan de ene kant geleerd dat het leven een competitie is en dat je hard moet zijn. We laten onze eigen zachte kant, onze verlangens en verwachtingen los omdat we niet buiten de boot willen vallen. Ik bouwde een muurtje omdat ik niet meer gekwetst wilde worden en stoer wilde zijn. Dat muurtje werd in de puberteit verder opgebouwd. Ken je dat, dat je je kinderlijke blijheid en kwetsbaarheid niet mee laat zien?
Maar het heeft geen zin om je met hardheid en competitie bezig te houden want al ervaar je dat soms niet zo: je hebt jouw eigen plek op aarde.

Je kent je kracht niet

We zijn als mens niet bewust dat we continu onze eigen wereld creëren vanuit onze gedachten en gevoelens.  Misschien ken je het verhaal uit mijn boek of workshops, dat elke keer als ik in een restaurant kwam er iets mis was met mijn eten, en meestal niet met dat van anderen. Dat het iedereen opviel dat het echt geen toeval was. En dat het verschijnsel verdween toen ik me zelf anders ging opstellen. Begrijp je dat, als je zo’n ervaring blijkbaar zelf kunt creëren, dat we allemaal beschikken over deze sterke scheppingskracht?

Leren we onze kinderen nog vliegen?

Als je bewust bent hoe je zelf geprogrammeerd bent, zul je proberen dat bij je kind te voorkomen. Dus welke waarden zet je centraal? Ga je nog eens extra uitleggen dat de wereld hard is, en dat je vooral geld nodig hebt om te kunnen overleven? Of dat het goed is om je dromen te volgen en te kijken hoe ver je daarin kunt komen? Zou het niet mooi zijn als we onze kinderen leren om een betere wereld te creëren dan waar we nu in leven? In hoeverre durf je te vertrouwen dat het mogelijk is?

Ver-trouw!

Grootse ideeen kunnen je naar de keel grijpen, ze zijn soms te groot. En het continu zoeken naar meer geeft niet wat je zoekt. Je hebt het toch al goed nu? Maar de grootsheid zit juist verborgen in de kleine dingen die er nu al zijn en in de kleine stappen die je nu kunt maken. De meeste mensen overschatten wat ze in een jaar tijd kunnen bereiken en onderschatten wat er in zeven jaar tijd mogelijk is.

Door elke keer een klein stapje te maken, kun je een grote afstand afleggen. Ver-trouwen betekent voor mij ook dat je met trouw aan je diepste verlangen ver kunt komen.
Vertrouw op het goede in de mens, vertrouw op het goede in jezelf. Dan hoef je niet meer hoeven te zoeken naar iets buiten jezelf en neem je je eigen plek in. Dat we onze plek mogen innemen.

Wil je nu al ervaren hoe dat voor jou is?
Vul de vragenlijst in over je uitdaging en ontvang een gratis inspiratiegesprek.

Deel 4 van de blogs over sprankelen gaat over de nieuwe wereld. Als je eenmaal hebt gevoeld hoe de nieuwe wereld kan zijn, dan is de aantrekkingskracht ervan onweerstaanbaar…

 


Add comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.